Yâ Vehhâb Ne Demek? Anlamı, Âyetleri ve Zikri

Son güncelleme: Kasım 2, 2026

Vehhâb, Allah’ın güzel isimlerinden biridir ve “karşılık beklemeden bol bol veren” anlamına gelir. Kur’an’da üç âyette geçer; bunların ikisinde isim doğrudan bir duanın gerekçesi olarak anılır.

Bu sayfada ismin Arapça yazılışını, TDV İslâm Ansiklopedisi’ndeki anlamını, geçtiği âyetleri ve bu isimle yapılan duaları bulabilirsiniz. Âyet metinleri ve mealleri Diyanet Kur’an Platformu’ndan alınmıştır.

Yâ Vehhâb ismiyle dua etmek ve niyetinize uygun bir düzen kurmak isterseniz Niyete özel dua ve ayet çalışması kapsamında Cihan Ali Hoca’dan destek alabilirsiniz. Dilerseniz WhatsApp’tan mesaj bırakabilir, dilerseniz +90 531 994 60 07 numarasını arayabilirsiniz.

Yâ Vehhâb ismi: Arapça yazılışı ve kökü

الْوَهَّابُ

Vehhâb, “karşılıksız vermek, bağışlamak” anlamındaki vehb (hibe) kökünden türeyen mübalağalı bir sıfattır. Okunuşu “el-Vehhâb”dır; Arapça yazılışı yukarıdadır.

Yâ Vehhâb ne demek? Anlamı

TDV maddesine göre vehb kavramı Kur’an’da yirmi beş yerde geçer; bunların üçünde vehhâb biçimindedir (Âl-i İmrân 3/8; Sâd 38/9, 35). Fiil kalıplarının yedisi “Rabbim, lutfet, bağışla” anlamında bir dua olarak kullanılır. Şûrâ 42/49’da ise Allah’ın dilediğine kız, dilediğine erkek çocuk verdiği bildirilir.

Ebû Mansûr el-Mâtürîdî’ye göre insanın sahip olduğu bütün iyilik ve mutluluk vesileleri ilâhî lutuf ve ihsanın eseridir; üzerine düşen bir işi yapan kimse için vehhâb sıfatı kullanılmaz. Hattâbî, karşılıksız veren kimseye vâhib, verme işini maddî ve manevî alanlarda çok ve sürekli yapana vehhâb denildiğini söyler; insanların veremeyeceği çocuk, hidayet ve kurtuluş gibi lutufların da Allah’a ait olduğunu ekler.

Gazzâlî gerçek cömertliğin yalnız Allah’a ait olduğunu belirtir. Kulun bu isimden nasibi, Allah’ın verdiği nimetleri O’nun kullarına yalnızca rızasını kazanmak için vermesidir. Vehhâb; kerîm, mâni‘, muğnî, rahmân, rahîm, raûf ve rezzâk isimleriyle anlam yakınlığı içindedir.

Kur’an’da Vehhâb ismi ve ilgili âyetler

Vehhâb ismi Kur’an’da üç yerde geçer: Âl-i İmrân 3/8, Sâd 38/9 ve Sâd 38/35. Diyanet, 35-38. âyetleri birlikte çevirdiği için son kutuda dört âyet bir arada verilmiştir.

Âl-i İmrân sûresi 3/8

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةًۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿٨﴾

Meali (Âl-i İmrân 3/8): Rabbimiz! Bizi doğru yola eriştirdikten sonra kalplerimizi saptırma, bize tarafından bir rahmet bağışla. Hiç kuşku yok, lütfu bol olan yalnız sensin.

Dinî ilimlerde derinleşenlerin duası olarak aktarılan bu âyette vehhâb ismi, rahmet dileğinin gerekçesidir. TDV, benzer bir duanın Hz. Peygamber’in dualarında da bulunduğunu belirtir.

Sâd sûresi 38/9

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَٓائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزٖیزِ الْوَهَّابِۚ ﴿٩﴾

Meali (Sâd 38/9): Yoksa senin aziz ve lutufkâr rabbinin rahmet hazineleri onların elinde midir?

Âyet, rahmet hazinelerinin Allah’a ait olduğunu bildirir; “aziz ve lutufkâr” sözü vehhâb ismini karşılar.

Sâd sûresi 38/35-38

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لٖی وَهَبْ لٖی مُلْكًا لَا یَنْبَغٖی لِاَحَدٍ مِنْ بَعْدٖیۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿٣٥﴾

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرّٖیحَ تَجْرٖی بِاَمْرِهٖ رُخَٓاءً حَیْثُ اَصَابَۙ ﴿٣٦﴾

وَالشَّیَاطٖینَ كُلَّ بَنَّٓاءٍ وَغَوَّاصٍۙ ﴿٣٧﴾

وَاٰخَرٖینَ مُقَرَّنٖینَ فِی الْاَصْفَادِ ﴿٣٨﴾

Meali (Sâd 38/35-38): “Rabbim” dedi, “Beni bağışla; benden sonra hiç kimsenin ulaşamayacağı bir hükümranlık ver bana. Lutfu sınırsız olan yalnız sensin.” Bunun üzerine, emriyle dilediği yöne doğru tatlı tatlı esen rüzgârı, bina kuran ve dalgıçlık yapan bütün şeytanları ve zincirlerle bağlanmış diğer yaratıkları onun buyruğuna verdik.

Süleyman aleyhisselâmın duasını aktaran bölümdür. Dua “sen çok lütufkârsın” sözüyle gerekçelendirilir; sonraki âyetlerde bu duaya verilen karşılık anlatılır.

Yâ Vehhâb zikri ve duada kullanımı

Esmâ-i hüsnâ hadisinde doksan dokuz ismin bulunduğu bildirilir (Buhârî 2736; Müslim 2677) ve A‘râf 7/180 bu isimlerle dua etmeyi ister. Vehhâb ismi Kur’an’da iki yerde bir duanın gerekçesi olarak geçtiği için “Yâ Vehhâb” diye yönelmenin en açık örnekleri Âl-i İmrân 3/8 ve Sâd 38/35’tir.

Âl-i İmrân 3/8’deki söz, doğru yola eriştirildikten sonra kalbin sapmamasını ve Allah katından rahmet verilmesini diler. Belirli bir okuma sayısı kaynaklarda bildirilmediğinden sayı yazmıyoruz.

A‘râf sûresi 7/180

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَٓاءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوهُ بِهَاࣕ وَذَرُوا الَّذٖینَ یُلْحِدُونَ فٖٓی اَسْمَٓائِهٖؕ سَیُجْزَوْنَ مَا كَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿١٨٠﴾

Meali (A‘râf 7/180): En güzel isimler Allah’ındır; bu güzel isimlerle O’na dua edin, O’nun isimleri hakkında doğru inançtan sapanları kendi başlarına bırakın. Onlar yaptıklarının cezasını çekecekler!

Sıkça sorulanlar

Yâ Vehhâb ne demek?

“Karşılık beklemeden bol bol veren” demektir. Kök anlamı karşılıksız vermek ve bağışlamaktır.

Vehhâb ismi Kur’an’da nerede geçer?

Âl-i İmrân 3/8, Sâd 38/9 ve Sâd 38/35’te, yani üç âyette geçer.

Vâhib ile vehhâb arasındaki fark nedir?

Hattâbî’den aktarılan açıklamaya göre karşılıksız veren vâhib, bunu maddî ve manevî alanlarda çok ve sürekli yapan vehhâbdır.

Vehhâb ismi nasıl anılır?

“Yâ Vehhâb” diye yönelinir; Âl-i İmrân 3/8 ve Sâd 38/35 bu isimle yapılan duaların âyetteki örnekleridir.

İlgili yazılar: Esmaül Hüsna nedir? · Esmaül Hüsna ile dua · Yâ Rezzâk ne demek? · Yâ Gaffâr ne demek?

Niyetinize göre görüşme

Vehhâb ismini de içeren bir dua düzenini, niyetinizi anlattığınız görüşmede birlikte belirleyebilirsiniz. WhatsApp’tan yazabilir ya da +90 531 994 60 07 numarasını arayabilirsiniz.

Kaynaklar

• Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an-ı Kerim Platformu, Âl-i İmrân 3/8 (Arapça metin ve Kur’an Yolu meali)
• Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an-ı Kerim Platformu, Sâd 38/9 (Arapça metin ve Kur’an Yolu meali)
• Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an-ı Kerim Platformu, Sâd 38/35-38 (Arapça metin ve Kur’an Yolu meali)
• Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an-ı Kerim Platformu, A‘râf 7/180 (Arapça metin ve Kur’an Yolu meali)
• TDV İslâm Ansiklopedisi, “Vehhâb” maddesi
• Tirmizî, Da‘avât 3507 (esmâ-i hüsnâ listesi; ismin Arapça yazılışı bu rivayetten alınmıştır) (isimleri sayan bu rivayet zayıf kabul edilir)
• Buhârî 2736 ve Müslim 2677 (doksan dokuz isim hadisi)